بیرون آمدن کامل یک دندان دائمی بر اثر ضربه از اورژانسهای واقعی دندانپزشکی است. شانس موفقیت مستقیماً به زمان و به نحوه نگهداری دندان بستگی دارد. آنچه تعیینکننده است زنده ماندن سلولهای رباط نگهدارنده روی سطح ریشه است؛ با خشک شدن آنها دندان دیگر نمیچسبد.
چه باید کرد
- دندان را فقط از تاج بگیرید، همان بخش سفیدی که معمولاً در دهان دیده میشود
- اگر کثیف است چند ثانیه بهآرامی با شیر سرد یا سرم شستوشو دهید
- در صورت امکان دندان را در حفرهاش بگذارید و با گاز گرفتن پارچه یا گاز تمیز نگه دارید
- اگر جاگذاری ممکن نیست آن را در شیر نگه دارید؛ در نبود شیر، بزاق خود فرد هم مناسب است
- بدون اتلاف وقت به دندانپزشک مراجعه کنید
چرا شیر مناسب است
فشار اسمزی و pH شیر به سلولها نزدیک است، بنابراین میتواند سلولهای رباط را ساعتها حفظ کند. سرم فیزیولوژی هم مناسب است. آب بدترین گزینه است؛ سلولها را بهسرعت از بین میبرد.
زمان چقدر اهمیت دارد
اگر دندان در سی دقیقه نخست سر جایش گذاشته شود، احتمال چسبیدن آن بهروشنی بیشتر است. نگهداری درست این بازه را طولانیتر میکند، اما هرچه دندان بیشتر خشک بماند موفقیت کمتر میشود. بنابراین شیوه کمکهای اولیه مستقیماً تعیین میکند درمان بعدی چقدر موفق باشد.
این یکی از معدود موقعیتهایی است که دانستن بهتنهایی یک دندان را نجات میدهد. حضور یک نفر که بداند چه باید بکند، نتیجه را عوض میکند.
پرسشهای متداول
اگر دندان شیری از جا درآمد چه کنیم؟
دندان شیری به جای خود برگردانده نمیشود، چون ممکن است به دندان دائمی در حال رشد زیر آن آسیب بزند. با این حال کودک باید توسط دندانپزشک بررسی شود.
اگر دندان شکست، تکه آن را نگه دارم؟
بله. در برخی موارد میتوان تکه را دوباره چسباند. آن را به همان روش، در شیر یا سرم، نگه دارید.
این محتوا جنبه اطلاعرسانی عمومی دارد و جایگزین معاینه حضوری نیست. تصمیمهای درمانی تنها پس از ارزیابی بالینی گرفته میشود.
تهیه
Papatya Dental
این مطلب بر پایه تجربه بالینی تیم Papatya Dental تهیه شده و پیش از انتشار از نظر دقت بازبینی میشود.
- آخرین بهروزرسانی:
- 2026-08-13
- تماس با سردبیر:
- smile@papatyadental.com
