مروری بر درمان روکش دندان
درمان روکش دندان شامل قرار دادن یک ترمیم محافظ روی دندانی است که از نظر ساختاری ضعیف شده، شکسته، ساییده شده یا بخش گستردهای از بافت خود را از دست داده است. هدف این است که به پشتیبانی از عملکرد جویدن دندان کمک شود، از آن در برابر عوامل خارجی محافظت شود و ظاهر طبیعی آن تا حد امکان حفظ شود.
روکش را میتوان برای دندانهایی که به دلیل پرکردگیهای بزرگ استحکام کمتری پیدا کردهاند، دندانهایی که پس از درمان ریشه ممکن است خطر شکستگی بیشتری داشته باشند، همچنین در موارد ترکخوردگی و تغییر شکل قابلتوجه، بررسی کرد. در برخی موارد، روکش میتواند برای اصلاح تغییر رنگ یا مشکلات شکل با اهداف زیبایی نیز گزینهای باشد.
در برنامهریزی درمان، بافت سالم باقیمانده دندان، وجود پوسیدگی یا ترک، سلامت لثه، رابطه بایت و وضعیت دندانهای مجاور بررسی میشود. این ارزیابی به تعیین نیاز به روکش و انتخاب ماده و طراحی مناسب کمک میکند.
پیش از قرار دادن روکش، ممکن است سطح دندان برای ایجاد فضای لازم برای ترمیم آماده شود. سپس قالبگیری یا ثبت دیجیتال انجام میشود، روکش ساخته میشود و پس از بررسی تناسب آن، روی دندان ثابت میگردد. پس از درمان، مراقبت منظم از دهان و معاینات دورهای به حفظ سلامت روکش و بافتهای اطراف کمک میکند.
هدف اصلی
روکش با دربرگرفتن بافت ضعیفشده دندان، به حمایت از آن در برابر نیروهای ایجادشده هنگام جویدن کمک میکند.
برای کدام دندانها بررسی میشود؟
میتوان آن را برای دندانهایی دارای پرکردگی گسترده، شکستگی، سایش، ترک یا از دست رفتن بافت پس از درمان ریشه بررسی کرد.
برنامهریزی شخصیسازیشده
نیاز به روکش با بررسی همزمان ساختار دندان، نظم بایت، وضعیت لثه و انتظارات زیبایی تعیین میشود.
انتخاب ماده
ماده روکش را میتوان بر اساس ناحیه مورد درمان، فشار جویدن، رنگ طبیعی دندان و نیازهای زیبایی انتخاب کرد.
چرا مراقبت از دهان اهمیت دارد؟
اگرچه روکش روی دندان قرار میگیرد، مراقبت منظم برای کمک به پیشگیری از تجمع پلاک در اطراف لثه و لبههای روکش ضروری است.
درمان روکش دندان ممکن است برای چه کسانی مناسب باشد؟
مناسب بودن روکش دندان با ارزیابی همزمان بافت سالم باقیمانده دندان، نیروهای جویدن، سلامت لثه و بافتهای اطراف ریشه، بهداشت دهان و انتظارات زیبایی و عملکردی فرد تعیین میشود.
دندانهای ضعیفشده بر اثر ترمیمهای گسترده
در دندانهایی که به دلیل پرکردگی بزرگ، دیوارههای سالم کمتری دارند و هنگام جویدن در معرض خطر شکستگی هستند، ممکن است در معاینه گزینه روکش محافظ بررسی شود.
دندانهای شکسته یا بهطور قابلتوجه ساییدهشده
اگر شکستگی یا سایش پیشرفته بر شکل دندان و سطح جویدن آن تأثیر گذاشته باشد، در صورت وجود بافت کافی دندان و شرایط مناسب دهان، میتوان روکش را در نظر گرفت.
دندانهای درمانشده با عصبکشی
در دندانهایی که پس از درمان ریشه دچار از دست رفتن نسج یا کاهش حمایت ساختاری شدهاند، ممکن است برای کمک به محافظت از بافت باقیمانده، روکش برنامهریزی شود.
دندانهای دارای مشکلات شکل یا رنگ
هنگامی که شکل دندان بهطور محسوسی نامنظم باشد یا تغییر رنگ آن با روشهای دیگر به اندازه کافی قابل اصلاح نباشد، میتوان با در نظر گرفتن انتظارات زیبایی، روکش را ارزیابی کرد.
حمایت دندان و ریشه از ترمیم
بافت باقیمانده دندان، عمق پوسیدگی یا ترکها و حمایت ریشه و استخوان اطراف بررسی میشود. بر اساس این یافتهها ارزیابی میشود که آیا دندان میتواند روکش را با ایمنی تحمل کند یا خیر.
نحوه تماس دندانها و عادات دهانی
نحوه تماس دندانها با یکدیگر، نیروهای جویدن و عادتهایی مانند فشردن یا دندانقروچه ارزیابی میشوند. این اطلاعات ممکن است بر طراحی روکش و نیاز به محافظت اضافی تأثیر بگذارند.
پوسیدگی فعال یا بیماری لثه
در صورت وجود پوسیدگی فعال، التهاب لثه یا مشکلات کنترلنشده پریودنتال، ممکن است ابتدا نیاز به درمان این وضعیتها باشد. پس از ایجاد شرایط سالم در دهان، میتوان روکش را دوباره ارزیابی کرد.
حمایت ناکافی یا فشارهای کنترلنشده
اگر بافت سالم کافی در دندان یا حمایت ریشه برای نگهداشتن روکش وجود نداشته باشد، ممکن است رویکرد ترمیمی متفاوتی لازم باشد. عادت شدید و کنترلنشده فشردن دندانها نیز میتواند باعث به تعویق افتادن برنامهریزی درمان شود.
خطرهای احتمالی درمان روکش دندان
اثراتی که ممکن است در درمان روکش دندان دیده شوند، میتوانند بر اساس وضعیت فعلی دندان، میزان بافت سالم باقیمانده، عادتهای بستن فک و دندانقروچه، سلامت لثه و گسترهٔ انجام کار متفاوت باشند. این احتمالات در طول معاینه و برنامهریزی ارزیابی میشوند تا رویکرد مناسب تعیین شود.
حساسیت موقت
پس از آمادهسازی دندان و ثابت کردن روکش، ممکن است حساسیت کوتاهمدت به گرما، سرما یا فشار ایجاد شود. این وضعیت میتواند با زنده بودن دندان، عمق پوسیدگی یا ترکهای موجود و حساسیت پیش از انجام کار مرتبط باشد؛ در صورت ادامه یافتن، ارزیابی لازم است.
تأثیر بر پالپ و نیاز به درمان ریشه
بهویژه در دندانهایی که پوسیدگی عمیق، پرکردگی بزرگ یا از دست رفتن پیشرفتهٔ ساختار دندان دارند، ممکن است بافت داخلی دندان پس از انجام کار تحت تأثیر قرار گیرد. در صورت بروز درد، حساسیت طولانیمدت یا التهاب، ممکن است درمان اضافی مانند درمان ریشه لازم باشد.
شل شدن، شکستن یا ساییده شدن روکش
روکش ممکن است در اثر ضعیف شدن اتصال چسبی، گاز زدن غذای سفت، ضربه یا نیروهای زیاد مانند فشار دادن دندانها به یکدیگر شل شود، ترک بخورد یا بشکند. انتخاب ماده، طراحی روکش و رابطهٔ بایت از نظر این خطر ارزیابی میشوند.
ایجاد پوسیدگی در نواحی حاشیهای
روکش بهطور کامل از دندان در برابر پوسیدگی محافظت نمیکند. اگر در حاشیهٔ روکش پلاک تجمع پیدا کند، بهداشت دهان کافی نباشد یا مشکل تطابق وجود داشته باشد، ممکن است در بافت دندان زیر روکش یا اطراف آن پوسیدگی ایجاد شود و به درمان اضافی نیاز باشد.
تحریک و التهاب لثه
تجمع پلاک در محل اتصال روکش به لثه یا تطابق ناکافی حاشیهٔ روکش با بافت لثه میتواند باعث قرمزی، خونریزی و حساسیت شود. تمیز کردن منظم، معاینات دورهای و اصلاحات لازم برای بهبود تطابق، از نظر سلامت لثه اهمیت دارند.
ناراحتی هنگام بستن دندانها یا مشکل تطابق با دندانهای مجاور
اگر روکش بیش از حد بلند باشد یا تماسهای بین دندانها مناسب نباشند، ممکن است مشکلاتی مانند تماس زودرس هنگام جویدن، احساس فشار یا تجمع غذا ایجاد شود. در این موارد، ممکن است لازم باشد نقاط بایت و تماس روکش بررسی و تنظیم شوند.
درمان روکش دندان چگونه پیش میرود؟
درمان روکش دندان شامل ارزیابی، آمادهسازی دندان، آمادهسازی روکش و ثابت کردن آن در جای خود است. گستره این درمان ممکن است بسته به وضعیت دندان و ویژگیهای ترمیم برنامهریزیشده متفاوت باشد.
- 1
ارزیابی بالینی و برنامهریزی درمان
دندانپزشک دندان موردنظر و بافتهای اطراف آن را معاینه میکند و در صورت نیاز از روشهای تصویربرداری استفاده میکند. وضعیت حمایت دندان، رابطه اکلوزالی و اقدامات لازم برای روکش ارزیابی میشوند و بر اساس آن برنامه درمانی تنظیم میشود.
- 2
آمادهسازی دندان برای درمان
در صورت وجود پوسیدگی، ترمیم قدیمی یا بافتهای ضعیفشده، این موارد برداشته میشوند و در صورت نیاز دندان تقویت میشود. سطح دندان به میزان برنامهریزیشده تنظیم میشود تا روکش بهدرستی روی دندان قرار گیرد.
- 3
گرفتن قالب یا ثبت دیجیتال
از دندان آمادهشده، دندانهای مجاور و بایت ثبت انجام میشود. این ثبتها مبنای ساخت روکش متناسب با شکل دندان، نقاط تماس و موقعیت آن در دهان هستند.
- 4
آمادهسازی روکش و بررسی تطابق آن
روکش بر اساس ثبتهای انجامشده در آزمایشگاه دندانپزشکی آماده میشود. پس از آماده شدن، تطابق لبهها، تماس با دندانهای مجاور، رابطه اکلوزالی و ظاهر آن در دهان بررسی میشود و تنظیمات لازم انجام میگیرد.
- 5
ثابت کردن روکش و پیگیری
روکشِ تأییدشده از نظر تطابق، روی دندان ثابت میشود. پس از آن، توصیههای دندانپزشک درباره تمیز کردن اطراف روکش، حفظ سلامت لثه و مراجعه برای بررسی در صورت احساس ناراحتی هنگام بستن دندانها دنبال میشود.
گزینههای درمانی جایگزین روکش دندان
گزینههایی که میتوان بهجای روکش دندان در نظر گرفت، بر اساس ارزیابی میزان از دست رفتن ساختار دندان، وضعیت ترک یا پوسیدگی، نیروهای جویدن و نیازهای زیبایی تعیین میشوند. ممکن است یک روش یکسان برای هر دندانی مناسب نباشد.
ترمیم دندان با پرکردگی
در مواردی که از دست رفتن ساختار دندان محدود باشد و بافت باقیمانده دندان حمایت کافی ایجاد کند، میتوان ترمیمهای کامپوزیتی یا انواع دیگر ترمیمهای پرکردگی را در نظر گرفت. هدف این روش، تکمیل بخش ازدسترفته یا پوسیده دندان و حفظ هرچه بیشتر بافت سالم است.
ترمیمهای اینله یا آنله
در مواردی که از دست رفتن ساختار دندان بخشی از دندان را درگیر کرده باشد اما برای پرکردگی مستقیم گسترده باشد، میتوان اینله یا آنله را در نظر گرفت. این ترمیمها که در آزمایشگاه یا با روشهای دیجیتال ساخته میشوند، بهجای پوشاندن کامل دندان، از نواحی موردنیاز حمایت میکنند.
کاربرد لمینیت ونیر
در موارد وجود نقص محدود در رنگ، شکل یا سطح دندانهای前ین، لمینیت ونیر میتواند یکی از گزینهها باشد. این روش بر قرار دادن یک ترمیم نازک روی سطح جلویی دندان استوار است؛ بااینحال، در دندانهایی با از دست رفتن پیشرفته ساختار، شکستگی قابلتوجه یا بار جویدن زیاد، ممکن است همیشه جایگزین روکش نباشد.
تقویت ترمیمی ریشه و ساختار دندان
در برخی دندانهای درمانشده با عصبکشی یا دندانهایی که از دست رفتن پیشرفته ساختار دارند، میتوان پیش از روکش یا بهعنوان بخشی از برنامههای درمانی جایگزین روکش، بازسازی کور انجام داد. هدف، ایجاد پایهای برای حمایت از ساختار باقیمانده دندان است؛ امکانپذیری آن به وضعیت ریشه دندان و بافتهای اطراف بستگی دارد.
ثبت و برنامهریزی دیجیتال در درمان روکش دندان
در درمان روکش دندان، اسکن داخل دهان، عکسها، تصاویر رادیوگرافی و روشهای سنتی قالبگیری میتوانند با ثبت ساختار فعلی دندان، بافتهای اطراف و رابطه اکلوزال، به برنامهریزی ترمیم کمک کنند. این ثبتها به ارزیابی تطابق روکش با دندان کمک میکنند.
روشهای تصویربرداری و قالبگیری، همراه با معاینه بالینی، به بررسی یافتههایی مانند پوسیدگی، احتمال ترکخوردگی، ناحیه اطراف ریشه، سطح لثه و ارتباط با دندانهای مجاور کمک میکنند. دندانپزشک بر اساس وضعیت دندان و درمان برنامهریزیشده، ثبت مورد نیاز را تعیین میکند.
فرایندهای طراحی و ساخت دیجیتال در برخی موارد میتوانند کار روی شکل روکش، نقاط تماس و رابطه آن با اکلوژن را آسانتر کنند. بااینحال، این ابزارها جایگزین ارزیابی بالینی نمیشوند؛ تطابق روکش در دهان و اصلاحات لازم نیز در طول درمان بهطور جداگانه بررسی میشوند.
اسکن دیجیتال داخل دهان
میتواند به ایجاد یک ثبت سهبعدی از دندانها و لثهها کمک کند. از این ثبت میتوان برای برنامهریزی حاشیههای روکش، تماس آن با دندانهای مجاور و شکل کلی استفاده کرد.
ثبت قالبگیری سنتی
ثبتهایی که با مواد قالبگیری تهیه میشوند نیز میتوانند برای آمادهسازی روکش به کار روند. انتخاب روش ممکن است بر اساس شرایط داخل دهان، موقعیت دندان و نیازهای بالینی متفاوت باشد.
ارزیابی با کمک رادیوگرافی
در صورت مناسب تشخیص داده شدن، تصاویر رادیوگرافی به ارائه اطلاعاتی درباره ریشه دندان، نواحی زیر ترمیمهای موجود و حمایت استخوانی کمک میکنند. یافتهها همراه با معاینه تفسیر میشوند.
تحلیل اکلوژن و تماسها
ارزیابی نواحی تماس دندانها هنگام بسته شدن دهان و جویدن، به برنامهریزی رابطه روکش با نیروهای جویدن کمک میکند. بررسیهای لازم ممکن است در مراحل امتحان و چسباندن نیز انجام شوند.
طراحی دیجیتال و ساخت در لابراتوار
ثبتهای دیجیتال در برخی موارد میتوانند از طراحی شکل و ویژگیهای سطحی روکش در لابراتوار پشتیبانی کنند. روش ساخت و ماده بر اساس نیازهای بالینی و محل ترمیم ارزیابی میشوند.
دوره بهبودی و سازگاری پس از قرار دادن روکش دندان
دوره سازگاری و بهبودی پس از قرار دادن روکش دندان ممکن است بر اساس گستردگی درمان، وضعیت لثه، ویژگیهای بایت و حساسیت فردی متفاوت باشد. توصیههای اختصاصی دندانپزشک شما درباره مراقبت و پیگیری در اولویت است؛ در صورت بروز وضعیت غیرمنتظره ممکن است ارزیابی بالینی لازم باشد.
- 1
حساسیت و عادت کردن در روزهای نخست
ممکن است در دندان درمانشده یا بافتهای اطراف، حساسیت کوتاهمدت، حساسیت خفیف لثه یا نیاز به عادت کردن به وجود روکش در دهان ایجاد شود. شدت این موارد از فردی به فرد دیگر متفاوت است و باید همراه با وضعیت عمومی شما ارزیابی شود.
- 2
سازگاری با جویدن و بایت
پس از قرار دادن روکش، تماسهای دندانی هنگام جویدن ممکن است در ابتدا متفاوت احساس شوند. اگر هنگام گاز گرفتن، تماس زودرس مداوم، ناراحتی ناشی از بلند بودن روکش یا ناهماهنگی واضح در بایت احساس کردید، به کلینیک خود مراجعه کنید و سعی نکنید روکش را شخصاً تنظیم کنید.
- 3
متعادل شدن لثه اطراف روکش
لثه اطراف لبه روکش با مراقبت منظم و ملایم از دهان وارد روند سازگاری میشود. ممکن است هنگام مسواک زدن حساسیت خفیف ایجاد شود؛ اما ناراحتی مداوم، قرمزی یا تغییر در ظاهر میتواند به ارزیابی بالینی نیاز داشته باشد.
- 4
محافظت و پیگیری بلندمدت
محافظت از روکش و دندان زیر آن به تمیز نگه داشتن لبههای روکش، مراقبت منظم از دهان و انجام معاینات دورهای توصیهشده توسط دندانپزشک شما بستگی دارد. تغییرات در عادتهای بایت یا وضعیت داخل دهان ممکن است با گذشت زمان به ارزیابی مجدد نیاز داشته باشد.
مراقبت ملایم و منظم از دهان
اطراف روکش و خط لثه را بهآرامی مسواک بزنید و بین دندانها را با روشی که دندانپزشک توصیه کرده است تمیز کنید. روکش نیز مانند دندانهای طبیعی برای پیشگیری از تجمع پلاک به مراقبت منظم نیاز دارد.
محافظت از روکش در برابر فشار زیاد
از شکستن غذاهای بسیار سفت با دندان روکششده، استفاده از دندانها برای باز کردن بستهها و گاز گرفتن اجسام سخت خودداری کنید. اگر عادت به فشردن یا ساییدن دندانها دارید، آن را با دندانپزشک خود در میان بگذارید.
درد مداوم یا حساسیت قابلتوجه
اگر متوجه درد فزایندهای شدید که بر زندگی روزمره اثر میگذارد یا هنگام گاز گرفتن ادامه دارد، یا حساسیتی شدید به گرما و سرما داشتید، با کلینیک خود تماس بگیرید.
تغییرات در روکش یا لثه
اگر متوجه لق شدن، ترک خوردن، شکستن یا افتادن روکش، احساس لبه تیز، یا تورم، خونریزی یا ترشح مداوم از لثه شدید، بدون تأخیر درخواست ارزیابی بالینی کنید.
عوامل مؤثر بر هزینه روکش دندان
هزینه درمان روکش دندان ممکن است بر اساس وضعیت بالینی دندانی که قرار است روکش شود، ویژگیهای ترمیم انتخابشده و گستره برنامهریزی درمان متفاوت باشد. هزینه دقیق پس از معاینه، ارزیابی سوابق و اطلاعات لازم و تهیه برنامه درمانی اختصاصی مشخص میشود.
وضعیت فعلی دندانی که قرار است روکش شود
میزان از دست رفتن ساختار دندان، وجود پرکردگی قدیمی یا پوسیدگی، ترکها و مقدار بافت سالم باقیمانده دندان میتوانند بر گستره درمان تأثیر بگذارند. آمادهسازی لازم برای حمایت ایمن از روکش ممکن است از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد.
جنس و ویژگیهای زیبایی روکش
ماده مورد استفاده برای ساخت روکش بر اساس دوام، عبور نور، هماهنگی رنگ و ناحیهای از دندان که روکش در آن قرار میگیرد انتخاب میشود. انتظار برای داشتن ظاهری طبیعی، بهویژه در نواحی قابل مشاهده، ممکن است بر گستره فرایند طراحی و ساخت تأثیر بگذارد.
موقعیت دندان و فشار جویدن
نیازهای زیبایی و عملکردی دندانهای جلو و عقب متفاوت است. نیروهای شدید جویدن در ناحیه خلفی یا تماسهای خاص هنگام بستهشدن دندانها ممکن است هنگام طراحی روکش و انتخاب ماده مناسب به ارزیابی بیشتری نیاز داشته باشد.
درمانهای دندانی موردنیاز پیش از آن
اگر دندان موردنظر برای روکش دارای پوسیدگی فعال، ترمیم قدیمی ناکافی، مشکل لثه یا یافتههای مرتبط با درمان ریشه باشد که نیاز به ارزیابی دارند، ممکن است لازم باشد درمانهای مربوط پیش از قرار دادن روکش انجام شوند. این اقدامات میتوانند گستره کلی درمان را تغییر دهند.
قالبگیری، ثبت دیجیتال و طراحی آزمایشگاهی
روش تهیه ثبتهای معمول یا دیجیتال برای هماهنگکردن روکش با دندان و بایت، و همچنین جزئیات طراحی در ساخت آزمایشگاهی، میتواند بر هزینه تأثیر بگذارد. ارزیابی رنگ، فرم و هماهنگی با دندانهای مجاور نیز ممکن است بخشی از این فرایند باشد.
برآورد موقت قیمت
€۲۵۰ – €۱٬۲۰۰
این برآورد موقت، پیشنهاد قیمت قطعی کلینیک نیست؛ هزینه واقعی پس از تکمیل معاینه و برنامه درمانی اختصاصی مشخص خواهد شد.
قبل / بعد
پرسشهای متداول درباره درمان روکش دندان
هدف اصلی درمان روکش دندان چیست؟
هدف اصلی روکش دندان کمک به محافظت از دندان ضعیفشده یا دندانی است که بخشی از ساختار خود را از دست داده و نیز حمایت از عملکرد جویدن است. روکش با دربرگرفتن ساختار باقیمانده دندان میتواند در برابر عوامل خارجی و نیروهای جویدن حمایت ایجاد کند.
در چه شرایطی میتوان روکش دندان را در نظر گرفت؟
برای دندانهایی که پرکردگی وسیع، شکستگی، سایش یا ترک دارند، یا پس از درمان ریشه ضعیف شدهاند، میتوان روکش را در نظر گرفت. روکش برای برخی افراد در صورت وجود مشکلات رنگ یا شکل دندان نیز میتواند یک گزینه باشد؛ بااینحال، نیاز به آن در معاینه و بر اساس ساختار فعلی دندان تعیین میشود.
آیا هر دندان شکسته یا پرشدهای به روکش نیاز دارد؟
خیر، هر دندان شکسته یا پرشدهای به روکش نیاز ندارد. روش مناسب ترمیم با ارزیابی میزان بافت سالم باقیمانده دندان، اندازه آسیب، وجود پوسیدگی یا ترک، رابطه بایت و سلامت لثه برنامهریزی میشود.
درمان روکش دندان چگونه انجام میشود؟
ابتدا دندان ارزیابی میشود و در صورت نیاز، سطح آن برای روکش آماده میگردد. سپس قالبگیری یا ثبت دیجیتال انجام میشود، تطابق روکش ساختهشده بررسی میگردد و در صورت مناسب بودن، روکش روی دندان ثابت میشود.
ماده روکش چگونه انتخاب میشود؟
ماده روکش بر اساس محل دندان، میزان فشار جویدن واردشده، رنگ طبیعی دندان و انتظارات زیبایی انتخاب میشود. مناسبترین گزینه پس از معاینه داخل دهان و برنامهریزی درمان توسط دندانپزشک ارزیابی میشود.
پس از گذاشتن روکش باید به چه نکاتی توجه کنم؟
پس از گذاشتن روکش، مسواکزدن منظم، تمیز کردن بین دندانها و معاینات دورهای اهمیت دارد. کاهش تجمع پلاک در اطراف لبههای روکش و ناحیه لثه به حمایت از سلامت بافتهای اطراف و خود روکش کمک میکند.
آیا روکش بهطور کامل از مشکلات زیر دندان جلوگیری میکند؟
خیر، اگرچه روکش از دندان حمایت میکند، خطر پوسیدگی، مشکلات لثه یا تجمع پلاک در لبه روکش را بهطور کامل از بین نمیبرد. مراقبت منظم از دهان، معاینات و ارزیابی زودهنگام تغییرات به مدیریت این خطرها کمک میکند.
منابع پزشکی
مشاهده منابع پزشکی
بازبینی پزشکی توسط
Nilufar Tulanova Şener
دندانپزشک زیبایی
مشاهده پروفایل پزشک
Şerife Nur Kerpiçci
دندانپزشک زیبایی
مشاهده پروفایل پزشک
Muhammet Buğra Şener
دندانپزشک زیبایی
مشاهده پروفایل پزشکآخرین بازبینی پزشکی: ۱۹ مرداد ۱۴۰۵