مروری بر درمان ایمپلنت کامل فک
درمان ایمپلنت کامل فک رویکردی درمانی است که در آن، هنگامی که همه دندانهای فک بالا یا پایین از دست رفتهاند یا دندانهای موجود قابل حفظ نیستند، ایمپلنتهایی در استخوان فک قرار داده میشود تا از پروتزهای ثابت یا متحرک پشتیبانی کنند. هدف اصلی، حمایت از عملکرد جویدن و تعادل داخل دهان است.
برنامه درمانی ممکن است شامل ارزیابی لثهها و ساختار استخوان فک، رسیدگی به دندانهایی که مناسب تشخیص داده میشوند، تعیین موقعیت ایمپلنتها و آمادهسازی پروتز برنامهریزیشده برای قرارگیری روی آنها باشد. نوع پروتز مورد استفاده بر اساس شرایط داخل دهان و انتظارات تعیین میشود.
ایمپلنت کامل فک را میتوان برای افرادی در نظر گرفت که مدت طولانی بدون دندان بودهاند، در استفاده از پروتز فعلی خود مشکل دارند یا به دلیل از دست دادن گسترده دندانها به بازسازی جامع نیاز دارند. با این حال، مناسب بودن درمان ایمپلنت پس از معاینه و با در نظر گرفتن عواملی مانند وضعیت سلامت عمومی، میزان استخوان و بهداشت دهان مشخص میشود.
ساختار استخوان، رابطه بایت، سلامت لثه و انتظارات زیبایی در هر فک متفاوت است. بنابراین، برنامهریزی شخصیسازیشده بر اساس بررسیهای بالینی و رادیولوژیک، نقش مهمی در تعیین محل قرارگیری ایمپلنتها و طراحی عملکردی پروتز دارد.
هدف درمان
برنامهریزی یک بازسازی جامع دندان برای جایگزینی دندانهای ازدسترفته و حمایت از عملکردهای جویدن و گفتار.
برای چه افرادی بررسی میشود؟
برای افراد دارای بیدندانی کامل، از دست دادن گسترده دندانها یا مشکل در استفاده از پروتز فعلی میتواند بررسی شود.
نقش ایمپلنتها
ایمپلنتهایی که در استخوان فک قرار میگیرند، نقاط اتکایی برای پروتز ثابت یا متحرک برنامهریزیشده ایجاد میکنند.
در برنامهریزی چه مواردی بررسی میشود؟
حجم استخوان فک، سلامت لثه، بایت، اطلاعات مربوط به سلامت عمومی و بهداشت دهان بهصورت همزمان ارزیابی میشوند.
گزینههای پروتز
بر اساس شرایط داخل دهان، میتوان پروتزهای ثابت متکی بر ایمپلنت یا پروتزهای متحرک با حمایت ایمپلنت را برنامهریزی کرد.
ایمپلنت کامل قوس دندانی ممکن است برای چه کسانی مناسب باشد؟
مناسب بودن درمان ایمپلنت کامل قوس دندانی با ارزیابی همزمان وضعیت دندانهای باقیمانده، ساختار استخوان فک، سلامت لثه، اطلاعات مربوط به سلامت عمومی، عادتهای مراقبت از دهان و اینکه پروتز برنامهریزیشده تا چه اندازه انتظارات را برآورده میکند، تعیین میشود.
افرادی که دچار بیدندانی کامل هستند
در افرادی که در فک بالا یا پایین هیچ دندانی ندارند، درمان ایمپلنت کامل قوس دندانی میتواند بر اساس یافتههای معاینه و تصویربرداری، با هدف ایجاد تکیهگاه برای پروتز، بررسی شود.
افرادی با از دست رفتن گسترده دندانهای غیرقابل حفظ
هنگامی که تعداد زیادی از دندانها بهشدت آسیبدیده یا لق باشند، یا حفظ آنها در بلندمدت پیشبینی نشود، میتوان یک طرح جامع برای بازسازی با حمایت ایمپلنت را در نظر گرفت.
افرادی که در پروتز متحرک خود مشکل گیر و ثبات دارند
در افرادی که پروتز کامل فعلی آنها هنگام صحبت کردن یا جویدن جابهجا میشود، گزینههای پروتز متحرک یا ثابتِ متکی بر ایمپلنت میتوانند بررسی شوند.
افرادی با کاهش چشمگیر عملکرد جویدن
در افرادی که به دلیل از دست رفتن گسترده دندانها نمیتوانند بهخوبی بجوند، پس از بررسی شرایط داخل دهان و وضعیت فک مقابل میتوان برنامهریزی درمان را انجام داد.
ارزیابی استخوان و ساختارهای آناتومیک
در بررسیهای بالینی و رادیولوژیک، حجم و تراکم استخوان و همچنین ساختارهای آناتومیک مانند سینوسها و کانال عصبی بررسی میشوند؛ موقعیت ایمپلنتها بر همین اساس برنامهریزی میشود.
تعیین رابطه فکی و طرح پروتز
رابطه فکها با یکدیگر، حمایت از صورت و لبها، نیروهای جویدن و انتظارات مربوط به پروتز ثابت یا متحرک بهصورت همزمان ارزیابی میشوند.
مشکلات دهانیِ کنترلنشده
در صورت وجود بیماری فعال لثه، عفونت، محلهای کشیدن دندان که بهبود نیافتهاند یا شرایطی که رعایت بهداشت دهان را دشوار میکنند، ممکن است لازم باشد این مشکلات پیش از برنامهریزی ایمپلنت مدیریت شوند.
وضعیت سلامت عمومی که به ارزیابی بیشتر نیاز دارد
در صورت وجود برخی بیماریهای سیستمیک، داروهای مصرفی منظم یا عادتهایی که ممکن است بر بهبود زخم اثر بگذارند، زمانبندی و روش درمان بر اساس ارزیابی پزشک تعیین میشود.
خطرهای احتمالی درمان ایمپلنت کامل فک
خطرهای درمان ایمپلنت کامل فک ممکن است بر اساس وضعیت سلامت عمومی، ساختار استخوان فک، سلامت لثه، تعداد ایمپلنتهای برنامهریزیشده و اقدامات اضافی متفاوت باشد. معاینه و ارزیابی رادیولوژیک برای تعیین روش مناسب هر فرد و بررسی خطرهای احتمالی اهمیت دارد.
ناراحتی موقتی پس از جراحی
پس از قرار دادن ایمپلنت ممکن است درد، تورم، خونریزی خفیف، کبودی یا حساسیت موقتی هنگام حرکت فک ایجاد شود. شدت این عوارض بر اساس گستردگی درمان و پاسخ فرد به روند ترمیم متفاوت است؛ علائم تشدیدشونده یا غیرمنتظره باید ارزیابی شوند.
عفونت و مشکلات ترمیم
ممکن است در محل جراحی عفونت ایجاد شود یا زخم آنطور که انتظار میرود ترمیم نشود. بهداشت ناکافی دهان، برخی وضعیتهای سلامت عمومی و رعایت نکردن مراقبتهای توصیهشده از جمله عواملی هستند که هنگام ارزیابی این خطر در نظر گرفته میشوند.
یکپارچه نشدن کافی ایمپلنت با استخوان
در برخی موارد، ایمپلنت ممکن است به میزان مطلوب با استخوان فک یکپارچه نشود یا در دوره ترمیم ثبات خود را از دست بدهد. مقدار و کیفیت استخوان، بهداشت دهان، مصرف سیگار و نیروهای واردشده به ایمپلنت از نظر بالینی در ارتباط با این وضعیت ارزیابی میشوند.
نزدیکی به عصبها، سینوسها یا ساختارهای مجاور
ممکن است در ناحیهای که ایمپلنتها قرار میگیرند کانالهای عصبی، سینوسهای فک بالا یا ساختارهای آناتومیک مجاور وجود داشته باشند. در موارد نادر، این ساختارها ممکن است تحت تأثیر قرار گیرند و باعث بیحسی، گزگز یا مشکلات مرتبط با سینوس شوند. به همین دلیل، برنامهریزی دقیق با استفاده از تصویربرداری انجام میشود.
مشکلات مرتبط با پروتز و بایت
پروتزی که روی ایمپلنتها قرار میگیرد ممکن است شل شود، بشکند یا ساییده شود و ممکن است ناراحتی مرتبط با نیروهای بایت ایجاد شود. دشوار شدن تمیز کردن پروتز یا نیروهای نامتعادل ممکن است به پایش منظم بافتهای اطراف ایمپلنت و اجزای پروتز نیاز داشته باشد.
بیماری بافتهای اطراف ایمپلنت
تجمع پلاک در اطراف ایمپلنت میتواند باعث التهاب لثه و در موارد پیشرفتهتر موجب از دست رفتن استخوان شود. علائمی مانند خونریزی، تورم، بوی بد یا حساسیت ممکن است ایجاد شوند. مراقبت روزانه و معاینات تخصصی برای شناسایی زودهنگام این خطر اهمیت دارند.
روند درمان ایمپلنت کامل فک چگونه است؟
روند درمان ایمپلنت کامل فک با ارزیابی داخل دهان و بررسی رادیولوژیک آغاز میشود، سپس با کاشت جراحی ایمپلنتها و دوره بهبودی ادامه مییابد و پس از آن پروتز برنامهریزیشده آماده میشود. گستره مراحل ممکن است بر اساس ساختار فک و برنامه درمانی متفاوت باشد.
- 1
ارزیابی بالینی و رادیولوژیک
لثهها، استخوان فک، رابطه بایت و وضعیت موجود داخل دهان بهطور دقیق بررسی میشوند. تصاویر رادیولوژیک به ارزیابی نواحی مناسب برای کاشت ایمپلنتها و تنظیم برنامه کلی درمان کمک میکنند.
- 2
آمادهسازی دهان برای درمان
دندانهایی که طبق برنامه قابل حفظ نیستند، کانونهای عفونت و مشکلات لثه مورد رسیدگی قرار میگیرند. در صورت نیاز، ممکن است برای پشتیبانی از کاشت ایمپلنتها، اقدامات تکمیلی مربوط به استخوان فک و بافتهای نرم برنامهریزی شود.
- 3
کاشت ایمپلنتها
ایمپلنتها در محلهای تعیینشده داخل استخوان فک قرار داده میشوند. گستره عمل، توزیع ایمپلنتها و سایر اقداماتی که میتوان در همان دوره انجام داد، بر اساس ساختار استخوان، شرایط داخل دهان و پروتز برنامهریزیشده متفاوت است.
- 4
بهبودی و پیگیری ایمپلنتها
در دورهای که جوشخوردن ایمپلنتها با استخوان فک پیگیری میشود، بهداشت دهان و معاینات منظم اهمیت دارند. پزشک روند بهبودی را ارزیابی میکند و مناسب بودن شرایط داخل دهان برای ورود به مرحله پروتز را بررسی میکند.
- 5
قالبگیری و طراحی پروتز
برای آمادهسازی پروتزی که روی ایمپلنتها قرار میگیرد، از دهان قالب گرفته میشود و رابطه بایت ارزیابی میگردد. ساختار ثابت یا متحرک پروتز و ظاهر آن بر اساس نیازهای گفتار و جویدن برنامهریزی میشود.
- 6
تحویل پروتز و مراقبت منظم
پروتز آمادهشده روی ایمپلنتها قرار میگیرد و بایت و راحتی هنگام استفاده بررسی میشود. برای تداوم درمان، نباید مراقبت از دهان در خانه، تمیز کردن پروتز و معاینات منظم دندانپزشکی نادیده گرفته شود.
گزینههای جایگزین درمان ایمپلنت تمام فک
گزینههای بازسازی تمام فک با ارزیابی همزمان وضعیت دندانهای باقیمانده، استخوان فک، سلامت لثه، رابطه اکلوژن و انتظارات فرد از پروتز تعیین میشوند. رویکرد مناسب پس از معاینه بالینی و رادیولوژیک برنامهریزی میشود.
پروتز کامل متحرک سنتی
در مواردی که همه دندانهای فک بالا یا پایین از دست رفتهاند، میتوان پروتزهای کامل متحرکی را در نظر گرفت که از لثه و بافتهای فک حمایت میگیرند. هدف، حمایت از ظاهر دندانها و عملکردهای جویدن و صحبت کردن بدون قرار دادن ایمپلنت به روش جراحی است.
پروتز متحرک متکی بر ایمپلنت
پروتزهایی که از ایمپلنتهای قرارگرفته در استخوان فک حمایت میگیرند اما برای تمیز کردن قابل خارج کردن هستند، میتوانند یکی از گزینهها باشند. در مقایسه با پروتز کامل متحرک، این رویکرد ممکن است با هدف افزایش گیر پروتز در دهان برنامهریزی شود.
برنامهریزی پروتز پارسیل با حفظ دندانهای باقیمانده
در صورت وجود برخی دندانهای قابل حفظ در دهان، بهجای کشیدن همه دندانها میتوان پروتزهای پارسیل متحرک یا ثابت متکی بر این دندانها را در نظر گرفت. امکانپذیری این رویکرد به وضعیت بلندمدت دندانها و بافتهای اطراف آنها بستگی دارد.
تصویربرداری دیجیتال و برنامهریزی در ایمپلنتهای تمام قوس دندانی
در درمان ایمپلنت تمام قوس دندانی، تصویربرداری، ثبتهای داخل دهانی و برنامهریزی پروتزی به ارزیابی همزمان ساختار استخوان فک، نواحی قابل اختصاص به ایمپلنتها و آرایش مورد نظر دندانها کمک میکنند. هدف، حمایت از برنامهریزی هماهنگ مراحل جراحی و پروتزی است.
رادیوگرافی پانورامیک و در صورت نیاز روشهای تصویربرداری سهبعدی را میتوان برای بررسی حجم استخوان و موقعیت ساختارهای آناتومیک به کار برد. اسکن داخل دهانی، قالبها یا ثبتهای تصویری نیز میتوانند اطلاعات تکمیلی درباره اکلوژن، ظاهر لثه و طراحی پروتز فراهم کنند.
پزشک بر اساس وضعیت دندانهای موجود، ساختار استخوان، نوع پروتز برنامهریزیشده و نیازهای بالینی تعیین میکند که کدام ثبتها انجام شوند. این ابزارها از فرایند تصمیمگیری حمایت میکنند؛ برنامه نهایی با در نظر گرفتن یافتههای معاینه و وضعیت سلامت عمومی فرد تدوین میشود.
ارزیابی رادیوگرافیک پانورامیک
به بررسی نمای کلی فکها، وضعیت دندانها و ریشههای موجود، سطح استخوان و نواحی مؤثر بر برنامهریزی جامع کمک میکند.
تصویربرداری سهبعدی فک
در صورت نیاز میتوان از آن برای ارزیابی دقیقتر عرض و ارتفاع استخوان و موقعیت ساختارهای آناتومیک مانند کانال عصبی و حفره سینوس استفاده کرد.
اسکن داخل دهانی و ثبتهای قالبگیری
به ثبت خطوط لثه، رابطه پروتز یا دندانهای موجود با یکدیگر و نحوه قرار گرفتن فکها روی هم در اکلوژن کمک میکند و امکان ارزیابی طراحی پروتز برنامهریزیشده را فراهم میسازد.
برنامهریزی دیجیتال با تمرکز بر پروتز
میتواند از بررسی همزمان موقعیت دندانهای برنامهریزیشده، رابطه اکلوژنی هدف برای گفتار و جویدن و نواحی قرارگیری ایمپلنتها حمایت کند.
برنامهریزی گاید جراحی
در موارد مناسب، میتوان با استفاده از تصاویر و ثبتهای قالبگیری، گایدهای جراحی را برای حمایت از قرار دادن ایمپلنتها مطابق با موقعیتهای برنامهریزیشده تهیه کرد.
دوره نقاهت پس از درمان ایمپلنت کامل فک
دوره نقاهت پس از درمان ایمپلنت کامل فک ممکن است با توجه به گستردگی درمان، وضعیت استخوان فک و لثه، شرایط سلامت عمومی و مراقبت از دهان متفاوت باشد. دستورهای اختصاصی دندانپزشک شما درباره مراقبت، تغذیه، استفاده از پروتز و مراجعات کنترلی همیشه در اولویت است.
- 1
بهبودی اولیه پس از درمان
ممکن است در ناحیه درمان حساسیت، تورم خفیف، خونریزی بهصورت تراوش یا دشواری هنگام جویدن ایجاد شود. در این دوره مهم است به دهان فشار وارد نکنید، ناحیه درمان را تحریک نکنید و دستورهای دندانپزشک درباره تغذیه را رعایت کنید.
- 2
سازگاری لثه و بافت نرم
با بهبود لثه، احساس کشیدگی و حساسیت ممکن است بهتدریج کاهش یابد. در صورت استفاده از پروتز موقت، ممکن است برای سازگاری با تغییرات گفتار و جویدن به زمان نیاز داشته باشید. اگر احساس ساییدگی، فشار یا نامتناسب بودن پروتز دارید، خودسرانه آن را تغییر ندهید.
- 3
یکپارچگی ایمپلنتها با استخوان
یکپارچگی ایمپلنتها با استخوان فک بر اساس شرایط اختصاصی داخل دهان و درمان برنامهریزیشده، بهصورت بالینی ارزیابی میشود. در این فرایند مهم است فشار بیش از حد به ایمپلنتها وارد نکنید، دستورهای مربوط به استفاده از پروتز را رعایت کنید و مراجعات برنامهریزیشده را به تعویق نیندازید.
- 4
سازگاری با استفاده روزمره از پروتز
با استفاده از پروتز برنامهریزیشده، عادتهای جویدن، صحبت کردن و تمیز کردن ممکن است بهتدریج سازگار شوند. در صورت تغییر بایت، ناراحتی قابلتوجه یا حرکت پروتز، ممکن است ارزیابی بالینی لازم باشد.
بهداشت دهان را با دقت ادامه دهید
اطراف ایمپلنتها، لثه و سطوح پروتز را با روشی که دندانپزشک به شما نشان داده است تمیز نگه دارید. ابزارهای کمکی توصیهشده برای تمیز کردن را فقط طبق دستور استفاده کنید.
فشار جویدن را بهصورت کنترلشده افزایش دهید
دستورهای ارائهشده درباره انتخاب غذا و نیروی جویدن را رعایت کنید. از وارد کردن فشار به پروتز با غذاهای سفت یا چسبنده خودداری کنید و در صورت ناراحتی با کلینیک خود مشورت کنید.
افزایش درد یا نشانههای عفونت
اگر دردی را مشاهده کردید که بهجای کاهش، واضحتر میشود، یا تورم گسترده، خونریزی ادامهدار یا دوباره آغازشده، مزه بد، بوی بد یا ترشح داشتید، بدون تأخیر با کلینیک خود تماس بگیرید.
حرکت پروتز یا احساس نامتناسب بودن آن
اگر متوجه لق شدن یا شکستن پروتز، وجود لبه تیز، تغییر در بایت یا حساسیت قابلتوجه اطراف ایمپلنت شدید، برای ارزیابی به کلینیک مراجعه کنید.
عوامل مؤثر بر هزینه درمان ایمپلنت تمام قوس دندانی
هزینه درمان ایمپلنت تمام قوس دندانی بر اساس ساختار دهان و فکها و دامنه بازسازی برنامهریزیشده متفاوت است. هزینه دقیق پس از تکمیل معاینه بالینی و رادیولوژیک، ارزیابی سلامت عمومی و برنامه درمانی اختصاصی شما مشخص میشود.
تعداد فکهای تحت درمان
اینکه درمان فقط فک بالا یا پایین را شامل شود یا هر دو فک را، مستقیماً بر دامنه کلی ایمپلنتها، پروتزها و اقدامات بالینی برنامهریزیشده تأثیر میگذارد.
وضعیت استخوان فک و لثه
حجم و تراکم استخوان و سلامت لثه برای کاشت ایمپلنت ارزیابی میشود. اگر شرایط موجود دهان پیش از درمان به آمادهسازی اضافی نیاز داشته باشد، دامنه برنامه ممکن است تغییر کند.
وضعیت دندانها و بافتهای موجود
وجود دندانهایی که قابل حفظ نیستند یا شناسایی شرایط نیازمند درمان در دهان میتواند بر اقدامات پیش از کاشت ایمپلنت و ترتیب درمان تأثیر بگذارد.
تعداد ایمپلنتها و برنامه جایگذاری آنها
تعداد ایمپلنتها و محل قرارگیری آنها در فک بر اساس ساختار استخوان، رابطه اکلوزالی و نیروهایی که پروتز تحمل خواهد کرد تعیین میشود. این برنامهریزی بر دامنه اجزای جراحی و پروتزی مورد استفاده تأثیر میگذارد.
نوع و طراحی پروتز برنامهریزیشده
برنامهریزی پروتز ثابت روی ایمپلنتها یا پروتز متحرک متکی بر ایمپلنت، همچنین طراحی عملکردی و زیبایی پروتز، میتواند محتوای اقدامات لابراتواری و بالینی را تغییر دهد.
بررسی تشخیصی و برنامهریزی اختصاصی
معاینه داخل دهان، ارزیابی رادیولوژیک و تحلیل اکلوزال به تعیین موقعیت ایمن ایمپلنتها و طراحی پروتز کمک میکند. دامنه برنامهریزی مورد نیاز بررسی ممکن است در هزینه منعکس شود.
برآورد موقت قیمت
€۶٬۰۰۰ – €۳۰٬۰۰۰
این برآورد تقریبی، پیشنهاد قیمت قطعی کلینیک نیست؛ هزینه واقعی پس از تکمیل معاینه و برنامه درمانی اختصاصی مشخص میشود.
قبل / بعد
پرسشهای متداول درباره درمان ایمپلنت کامل فک
هدف اصلی درمان ایمپلنت کامل فک چیست؟
هدف اصلی، ایجاد یک ترمیم جامع بهجای دندانهای ازدسترفته است که از عملکردهای جویدن و گفتار پشتیبانی کند. ایمپلنتها با فراهم کردن نقاط اتکا در استخوان فک برای پروتز برنامهریزیشده، با هدف کمک به تعادل داخل دهان به کار میروند.
آیا درمان ایمپلنت کامل فک برای همه مناسب است؟
خیر، مناسب بودن درمان برای هر فرد متفاوت است. وضعیت عمومی سلامت، میزان و ساختار استخوان فک، سلامت لثه، بهداشت دهان و وضعیت دندانهای موجود باید همراه با معاینه ارزیابی شوند.
در برنامهریزی درمان چه بررسیهایی انجام میشود؟
در فرایند برنامهریزی، استخوان فک، لثهها، رابطه بایت و وضعیت موجود داخل دهان با معاینه بالینی و بررسیهای رادیولوژیک ارزیابی میشوند. این اطلاعات به تعیین اختصاصی موقعیت ایمپلنتها و طراحی عملکردی پروتز کمک میکنند.
در ایمپلنت کامل فک از پروتز ثابت استفاده میشود یا متحرک؟
میتوان گزینههای پروتز ثابت یا پروتز متحرک با پشتیبانی ایمپلنت را بررسی کرد. نوع مناسب پروتز با در نظر گرفتن شرایط داخل دهان، ساختار استخوان و لثه، نظم بایت و انتظارات فرد تعیین میشود.
آیا افرادی که در استفاده از دندان مصنوعی فعلی خود مشکل دارند میتوانند ایمپلنت دریافت کنند؟
افرادی که در استفاده از پروتز فعلی خود مشکل دارند، میتوانند از نظر امکان درمان ایمپلنت کامل فک ارزیابی شوند. با این حال، مناسب بودن کاشت ایمپلنت و گزینه پروتز پس از معاینه و بر اساس شرایط دهان و سلامت عمومی مشخص میشود.
دندانهای موجود در طول درمان ایمپلنت کامل فک چگونه ارزیابی میشوند؟
دندانهای قابل حفظ و دندانهایی که به درمان نیاز دارند یا قابل حفظ نیستند، در زمان برنامهریزی بهصورت جداگانه ارزیابی میشوند. این ارزیابی میتواند بر نحوه پیشرفت ترمیم جامع و رویکرد مربوط به جایگذاری ایمپلنتها تأثیر بگذارد.
آیا مراقبت از دهان پس از ایمپلنت کامل فک مهم است؟
بله، بهداشت دهان در برنامهریزی درمان و پیگیری پس از آن عامل مهمی است. برای حمایت از سلامت بافتهای اطراف ایمپلنتها و پروتز قرارگرفته روی آنها، باید مراقبتها و معاینات توصیهشده توسط دندانپزشک بهطور منظم انجام شوند.
منابع پزشکی
مشاهده منابع پزشکی
بازبینی پزشکی توسط
Ahmet Metin Bal
رئیس پزشکان
مشاهده پروفایل پزشک
Nilufar Tulanova Şener
دندانپزشک زیبایی
مشاهده پروفایل پزشک
Ali Bulut
متخصص جراحی دهان، دندان و فک
مشاهده پروفایل پزشکآخرین بازبینی پزشکی: ۱۹ مرداد ۱۴۰۵